Öfkelenmek ile öfkeyle bağırmak aynı şey değildir. Duygu, bir engellenme veya haksızlık algısıyla ortaya çıkabilir; davranış ise bu sırada söylenen sözleri ve yapılan hareketleri kapsar. Duygunun anlaşılır olması, her davranışın karşıdakine etkisini ortadan kaldırmaz.
Çenede gerilme, konuşmayı kesme isteği ve sesin hızlanması erken işaretler olabilir. Bu işaretlerin fark edilmesi, söylenecek cümleyle araya kısa bir mesafe koyabilir. Herkesin bedensel örüntüsü aynı değildir.
Susarak ortamdan çekilmek de tek başına sakinleşmek anlamına gelmez. Kişi içeride tartışmayı sürdürüyorsa, sessizlik yalnızca davranışın görünüşünü değiştirir.
Süreç hakkında daha fazlası için Sincan psikolog başlığını inceleyebilirsiniz.
Konuşmaya ara istenirken neye ihtiyaç duyulduğu açıkça söylenebilir: ses yükseldiği için yavaşlamak ve konuya daha sonra dönmek. Belirsiz biçimde uzaklaşmak, karşı tarafta cezalandırılma duygusu yaratabilir.
Dönüldüğünde tartışmanın bütün geçmişini açmak yerine tek bir olay seçilir. Kesilen söz, kullanılan ifade ve bunun üzerinizde bıraktığı etki somut olarak tarif edilebilir.
İlk adım için psikolog Sincan ana sayfamızı ziyaret edebilirsiniz.
Benzer bir konu için: Kaygı ve Stres Yönetiminde Psikolojik Destek Nasıl İşler?